هر روز رسانه های ایران خبر حملات تروریستی و انفجارهای انتحاری را با جزئیات کامل و با آب و تاب فراوان منعکس می کنند. بنحوی که ممکن است در طول روز بارها خبر یک حادثه را درعراق بشنویم.
انجه که در عراق رخ می دهد دردناک و غیر قابل پذیرش است. در این میان عده ای آمریکا و متحدانش را مقصر وقایع پیش آمده می دانند و گروهی دیگر تروریستها و تندروهای مذهبی و حتی برخی دولت های همسایه عراق را متهم می کنند.
اما نکته ای که شاید پیش از این نیز بارها توسط دیگرانی عنوان شده -پیشتر این صحبت را از محسن کدیور شنیده ام- مقایسه وضعیت عراق و کشته های غیر نظامی و نظامی های نیروهای ائتلاف با کشته شدگان جاده های ایران است.
امروز در خبر ساعت 13 شبکه خبر، گزارش دو حادثه تصادف جاده ای پخش شد. در یکی از آنها در اثر برخورد کامیونی با اتوبوس مسافربری 7 نفر در دم کشته و بیش از پنج نفر به شدت زخمی و به بیمارستان منتقل شده بودند.
به گزارش خبرنگار این شبکه در حادثه ای دیگر یک دستگاه پژو در تصادف با وسیله ی نقیله دیگری منفجر و همه پنج سرنشین آن کشته شدند، به نحوی که جسد هیچکدام قابل شناسایی نبوده است.
این دو مورد تنها نمونه های کوچکی از وقایعی است که در جاده های این کشور اتفاق می افتد. سالی نزدیک به سی هزار کشته -روزی بیش از 80 نفر- و چند برابر از این تعداد زخمی واقعا حیرت آور و غیر قابل قبول است.
باید این پرسش را مطرح نمود، که مسوول این میزان خسارت جانی و مالی در جاده های ایران چه کسی یا کسانی هستند؟ نیروهای آمریکایی، تروریست ها و تندروهای مذهبی و یا دولت های همسایه؟ و یا اتومبیلهای ساخت فرانسه و کره جنوبی و ژاپن؟
در واقع مقصر این ماجرا ما هستیم در مقابل این حوادث سکوت کرده ایم. مجالس آمریکا برای سه هزار کشته در چهار سال -با وجود کسب منافع بسیار برای شرکت های آمریکایی و شکوفایی اقتصادی ناشی از جنگ عراق- اعتراض می کنند و در ایران برای 3000 کشته در سال صدایی شنیده نمی شود.
شاید مجالس و دولت های روی کار آمده در طول این سالها و مردمی که برای حقوق دیگران و سلامت خود ارزشی قائل نیستند و یا آموزش لازم را در این زمینه ندیده اند را می توان متهم ردیف اول این ماجرا دانست.
انجه که در عراق رخ می دهد دردناک و غیر قابل پذیرش است. در این میان عده ای آمریکا و متحدانش را مقصر وقایع پیش آمده می دانند و گروهی دیگر تروریستها و تندروهای مذهبی و حتی برخی دولت های همسایه عراق را متهم می کنند.
اما نکته ای که شاید پیش از این نیز بارها توسط دیگرانی عنوان شده -پیشتر این صحبت را از محسن کدیور شنیده ام- مقایسه وضعیت عراق و کشته های غیر نظامی و نظامی های نیروهای ائتلاف با کشته شدگان جاده های ایران است.
امروز در خبر ساعت 13 شبکه خبر، گزارش دو حادثه تصادف جاده ای پخش شد. در یکی از آنها در اثر برخورد کامیونی با اتوبوس مسافربری 7 نفر در دم کشته و بیش از پنج نفر به شدت زخمی و به بیمارستان منتقل شده بودند.
به گزارش خبرنگار این شبکه در حادثه ای دیگر یک دستگاه پژو در تصادف با وسیله ی نقیله دیگری منفجر و همه پنج سرنشین آن کشته شدند، به نحوی که جسد هیچکدام قابل شناسایی نبوده است.
این دو مورد تنها نمونه های کوچکی از وقایعی است که در جاده های این کشور اتفاق می افتد. سالی نزدیک به سی هزار کشته -روزی بیش از 80 نفر- و چند برابر از این تعداد زخمی واقعا حیرت آور و غیر قابل قبول است.
باید این پرسش را مطرح نمود، که مسوول این میزان خسارت جانی و مالی در جاده های ایران چه کسی یا کسانی هستند؟ نیروهای آمریکایی، تروریست ها و تندروهای مذهبی و یا دولت های همسایه؟ و یا اتومبیلهای ساخت فرانسه و کره جنوبی و ژاپن؟
در واقع مقصر این ماجرا ما هستیم در مقابل این حوادث سکوت کرده ایم. مجالس آمریکا برای سه هزار کشته در چهار سال -با وجود کسب منافع بسیار برای شرکت های آمریکایی و شکوفایی اقتصادی ناشی از جنگ عراق- اعتراض می کنند و در ایران برای 3000 کشته در سال صدایی شنیده نمی شود.
شاید مجالس و دولت های روی کار آمده در طول این سالها و مردمی که برای حقوق دیگران و سلامت خود ارزشی قائل نیستند و یا آموزش لازم را در این زمینه ندیده اند را می توان متهم ردیف اول این ماجرا دانست.
Excrept: Iran has one of the highest traffic accident rates in the world, with more than 30,000 people killed and 90,000 injured in each year.
برچسب
بازتاب
TrackBack URL for this entry:
http://jomhour.org/cgi-bin/mt421/mt-tb.cgi/881
نظرات
نظر بدهید
تا آنجا که امکان دارد از نوشتن نظر خود به صورت فینگلیش خودداری نمایید.
- مجاز به استفاده از کدهای اچ تی ام ال هستید: