مهدی محسنی ، وبلاگ نویس ، روزنامه نگار و دانش آموخته مهندسی عمران ، متولد اول امرداد 1358 در شهر قم.

Ads.


Global Voices صداهای جهانی


آرشیو موضوعی

آرشیو ماهانه

لوگو


جمهور


خبرنامه


برای دریافت خبرنامه ایمیل خود را وارد کنید

پشتیبانی


  RSS 

Powered by
Movable Type 4.21-en

:.جمهور پیشین.:



جمهور

جنگ نبود ، صلح نبود ، من صلیبی نبودم!


نظرسنجی

.: همه نظرسنجی های جمهور :.


خوراک جمهور


فيدبارنر جمهور خوراک جمهور
فيدبارنر جمهور


فیس بوک من


Mehdi Mohseni's Profile
Mehdi Mohseni's Facebook Profile
Create Your Badge

Twitter - تویتر



آخرین نوشته ها


وبلاگهای به روز شده




دوستان گوگلی جمهور



Green Vote: Where is My Vote




شاید اولین گام برای هر گونه تغییر و اصلاحی پذیرش شرایطی است که در قرار داریم. پس از پذیرش وضعیت موجود است که می توان در پی تغییرات بود. در غیر این صورت نه رفرم که از نوبنیاد نمودن و در اصطلاح سیاسی انقلاب را باید برگزید. به واقع واکنش طبیعی قدرت حاکم در برابر هر گروه و جریانی که سعی نماید موجودیت حاکمیت در ایران را با خطر مواجه کند سرکوب و حذف رقیب به اشکال مختلف خواهد بود.
البته این توضیحات به این معنا نیست که باید نقض حقوق شهروندان ، سرکوب جریانات سیاسی و اجتماعی ، تبعیض علیه اقوام و ادیان و مذاهب دیگر را پذیرفت و اعتراض ننمود.
بلکه باید در تلاش برای تقویت جریانهایی در درون حاکمیت بود که انعطاف بیشتری را برای پیشبرد اصلاحات و تغییرات در حکومت به سمت دموکراسی و حقوق بشر از خود نشان می دهند.
این راه حلی کم هزینه ، عملی است که مطمئنن با همراهی طیف های بیشتری از فعالن سیاسی و اجتماعی روبرو خواهد شد. هم اکنون ایران در دوره ای قرار دارد که یا باید به سوی تغییرات آرام و استقرار جامعه مدنی گام بردارد و یا راه ترویج خشونت و عمیق تر شدن اختلافات جریانات سیاسی را انتخاب نماید.
طرف مهم و صاحب نفوذ اتخاذ این تصمیم حاکمیت مستقر است و جناح دیگر اپوزیسیونی که اگر بر اهداف واحدی گردآیند می توانند تاثیرات قابل ملاحظه ای را بر جناح حاکم داشته باشند.

برچسب

مطالب مرتبط


بازتاب

TrackBack URL for this entry:
http://jomhour.org/cgi-bin/mt421/mt-tb.cgi/1654

نظرات


دقیقا همین‌طوره. ایجاد تغییرات پایدار و همین‌طور غیرتخریبی در درجه‌ی اول نیازمند پذیرفتن مشروعیت سیستم حاکم فعلی‌ست. در غیر این‌صورت باید دست به دامن روش‌هایی شد که تخریبی هستند و به احتمال زیاد به تغییرات ناپایدار منجر خواهند شد.

بامداد || ۰۹:۱۱ شنبه ۸ فروردینماه ۱۳۸۸


مهدی عزیز
افراد زیادی بوده اند که تطابق بسیار زیادی با موارد این پست شما داشتند٬ عطاالله مهاجرانی٬ عبدالله نوری٬ غلامحسین کرباسچی و ...
می بینید که سرنوشت یکی از دیگری بدتر است. این سیستم متاسفانه به مسیر بدی افتاده و آن حفاظت از منافع عده قلیلی است (نه دفاع از موجودیت کل سیستم که در این صورت اصلاحات را خوش آمد می گفت).
نمی توان برچسب ضدیت با موجودیت نظام را به کسی مثل عبدالله نوری چسباند. اما دیدیم که حتی برادرش را نیز «تصادف کردند.ّ» من فکر می کنم بازگرداندن این ماشین فرمان بریده به مسیر اصلاح و جلوگیری از انقلاب اگر نه غیرممکن٬ بسیار بسیار دشوار است.

کودن با استعداد || ۲۱:۱۸ چهارشنبه ۱۲ فروردینماه ۱۳۸۸


نظر بدهید


برای جلوگیری از انتشار هرزنامه ها ، نظر شما پس از بررسی منتشر خواهد شد.
تا آنجا که امکان دارد از نوشتن نظر خود به صورت فینگلیش خودداری نمایید.




- مجاز به استفاده از کدهای اچ تی ام ال هستید: