مهدی محسنی ، وبلاگ نویس ، روزنامه نگار و خبرنگار، متولد اول امرداد 1358 در شهر قم

Ads.


Global Voices صداهای جهانی


آرشیو موضوعی

آرشیو ماهانه

لوگو


جمهور


خبرنامه


برای دریافت خبرنامه ایمیل خود را وارد کنید

پشتیبانی


  RSS 

Powered by
Movable Type 4.21-en

:.جمهور پیشین.:



جمهور

جنگ نبود ، صلح نبود ، من صلیبی نبودم!


نظرسنجی

.: همه نظرسنجی های جمهور :.


خوراک جمهور


فيدبارنر جمهور خوراک جمهور
فيدبارنر جمهور


فیس بوک



Twitter - تویتر



آخرین نوشته ها


وبلاگهای به روز شده




جمهور را دنبال کنید



دوستان گوگلی جمهور



Green Vote: Where is My Vote




میرحسین موسوی شانزدهمین بیاینه خود را به مناسبت 16آذر صادر نمود.  به جرات می توان گفت بیانیه های اخیر آقای موسوی همچون پازلهایی هستند که در کنار هم قرار می گیرند و مانیفست جنبش را کامل می کنند.
جملات این بیانیه ها چنان با دقت انتخاب شده است و از چنان لطافت و در عین حال کوبندگی برخوردار است که به وضوح ماهیت جنبش سبز مردم ایران را نشان می دهد. در این نوشتار تنها به نقط چند جمله شانزدهمین بیانیه ایشان بسنده می کنم و در باب این جملات نکاتی را یاداور می شوم.

آقای موسوی می گوید: "آنان دوست دارند به خود تسلی دهند که حرکت‌های دانشجویی جز غوغای چند جوان پرسروصدا نیستند که اگر خاموش شوند صورت مسئله از اساس پاک خواهد شد ... اصرار دارند بگویند مردم دیگر ساکت شده‌اند و فقط دانشجویان مانده‌اند؛ در دانشگاه‌ها هم فقط تهران ناآرام است، از تهران هم فقط دانشگاه‌های مادر هیاهو می‌کنند، آنجا هم کانون جنبش و جوشش، چند نفر جوان غریبند که اگر آنها را به اخراج از خوابگاه و محرومیت از تحصیل تهدید و محکوم کنیم داستان تمام می‌شود. خوب! تمام این کارها را کردید، پس چرا داستان تمام نشد؟"
این سوال شاید اصلی ترین پرسشی است که این روزها بسیاری از مسوولان درجه دوم وابسته به جریان اقتدار گرا و حتی نیروهای نظامی از خود می پرسند. چرا داستان تمام نشد؟
آنها که فکر می کردند با سخنان آقای خامنه ای در اولین نماز جمعه پس از انتخابات داستان تمام می شود همچنان متعجبند که نه تنها ان سخنان به ظاهر فصل الخطاب که ، حتی کشتار و سرکوب وحشیانه چند ماه بعد نیز بی اثر بود.
کسانی که فکر می کردند گذر زمان و فشارهای مختلف مردم را خسته می کند ، متوجه شدند که رویاهایشان به کابوس تبدیل شده است. این داستان به این سادگی ها تمام شدنی نیست.

آقای موسوی زیباترین پدیده در روزهای پیش از انتخابات ۲۲ خرداد را "جمع شدن مردم از سلیقه های گوناگون گرداگرد هم" ذکر می کند. مردمی که "برای آن که به این کار موفق شوند تفاوت‌ها و تنوع‌هایشان را کنار نمی‌گذاشتند، بلکه به رسمیت می‌شناختند. کسی لازم نمی‌دید که برای شرکت در این یکرنگی هویت خویش را از دست بدهد و دیگری شود."
و این شاید چنان اهمیتی دارد که سنگ بنای نظام سیاسی جدید ایران خواهد بود. حفظ همه سلیقه ها در عین اشتراک در قدرت و اهدافی که برای همگان اهمیت دارد. حضور همه جناح ها و جریانات و نحله های فکری در عین اعتقاد به آزادی ، دموکراسی و مهمتر از آن منافع ملی.
در این شرایط هر کسی که دغدغه منافع مردم و کشور را دارد و برای حضور در قدرت تلاش می کند به رسمیت شناخته می شود و نزدیکی و تقرب به درگاه و بارگاه کسی معیار تعیین دوست و دشمن نیست.

آقای موسوی تاکید می کند که مسئله مردم دیگر انتخابات نیست: "از ما می‌خواهند که مسئله انتخابات را فراموش کنیم، گویی مسئله مردم انتخابات است. چگونه توضیح دهیم که چنین نیست؟ مسئله مردم قطعا این نیست که فلانی باشد و فلانی نباشد؛ مسئله‌ آنها این است که به یک ملت بزرگ بزرگی فروخته می‌‌شود. آن چیزی که مردم را عصبانی می‌کند و به واکنش وا می‌دارد آن است که به صریح‌ترین لهجه بزرگی آنان انکار می‌شود."
این شاید مهمترین بخش بیانیه اخیر مهندس موسوی باشد. دیگر شعار "رای من کجاست؟" مطرح نیست. در این شرایط تنها بازگشت قدرت به مردم مد نظر است.
و این موضوع محقق نخواهد شد مگر تمکین همه نهادها و مقامهای صاحب قدرت در برابر اراده مردم. برای نیل به این هدف بزرگ نیز تغییرات زیادی لازم است. مناسبات سیاسی در ایران باید متحول شود تا هیچ جریان  و گروهی نتواند بزرگی و نظر مردم را نادیده بگیرد.

چندین برابر بیانیه آقای موسوی می توان مطلب و مقاله نوشت. این بیانیه انچنان همه جانبه و حاوی نکات کلیدی است که جای پرداخت بسیار دارد. به واقع باید به همه دوستان توصیه کرد این بیانیه را منتشر کنند و در اختیار همه شهروندان قرار دهند. زبان ساده و صداقت و یکرنگی مهندس موسوی که در نوشتارش متجلی می گردد، این بیانیه را برای همگان قابل فهم می کند.

برچسب

مطالب مرتبط


بازتاب

TrackBack URL for this entry:
http://jomhour.org/cgi-bin/mt421/mt-tb.cgi/1862

نظرات


اسطوره سازي در حد تيم ملي :دي

وب نگاشت || ۰۴:۵۳ سه شنبه ۱۷ آذرماه ۱۳۸۸


ما نیاز به صبوری و شجاعت بیشتر داریم چون راه درازی در پیش است

ناشناس || ۰۱:۱۳ چهارشنبه ۱۸ آذرماه ۱۳۸۸


نظر بدهید


برای جلوگیری از انتشار هرزنامه ها ، نظر شما پس از بررسی منتشر خواهد شد.
تا آنجا که امکان دارد از نوشتن نظر خود به صورت فینگلیش خودداری نمایید.




- مجاز به استفاده از کدهای اچ تی ام ال هستید: